پای کوهی بلند

در ساحل رودی کوچک

شهری بود

نامش استعاره از آبادانی

مردمش نسب به هزاره ها می بردند

به باغبان سروها

تابستانش به بهار مشهور بود

میوه هایش : گیلاس ، آلو ، بادام.

***

مردها

پی لقمه ای حلال

اما برخی جوانی آتش می زدند

وخاکستر پول می خریدند.

***

زن ها

کاراتر از مردها

در بن بست سیلی ها

سرخاب به گونه می کشیدند.

***

مذهبشان کوچ پرستوها بود.

در شهر قاضی ها فراوان بودند

هر چند داوری عار بود

هر که کوچ پرستو را دیده بود ، قاضی بود

هر کسی زندانی داشت :

 تاریک ، کوچک

تاریک  باندازه ی چرخش یک سر

کوچک به اندازه ی نادانی

و گاه به وسعت دانایی .

***

رهبرشان عقل نبود

اندیشه نبود ،

شاه و سلطان همه آینه بود.

همه آب را سجده می بردند

سرو امین همه بود... .

علی طاهریان

10/9/90